قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی
شما اینجا هستید
اخبار » یادداشت ارسالی / کارنامه ضعیف و غیر قابل قبول وزیر آموزش‌و‌پرورش /آیا فرهنگیان دوباره به روحانی اعتماد خواهند کرد؟

آوای فرهنگی – فرهنگیان معتقدند اگر دولت بجای برکناری وزیر، انرژی خود را صرف اصلاح ساختار ناکارآمد نظام آموزش‌و‌پرورش می‌کرد، آنگاه وضعیت تغییر می‌یافت. بسیاری از فرهنگیان از عدم توجه و اهتمام دولت‌ به مشکلاتشان آزده خاطراند چراکه در باور آنان آموزش‌و‌پرورش بعنوان زیربنایی‌ترین نهاد توسعه‌ای کشور به صورت یک اولویت و ضرورت جدی از سوی دولت‌ در نظر گرفته نمی شود…

حسین طاهری‌فرد کارشناس ارشد جامعه‌شناسی

هرچند پرداختن به مشکلات نظام آموزش‌و‌‌پرورش و از همه مهمتر مشکلات اقتصادی معلمان و جایگاه متززل اجتماعی آنان جای بحث فراوان دارد و بسیاری از منتقدان و فعالان حوزه آموزش به آن پرداخته اند، اما در شرایط خاص کنونی این روزهای کشور به علل مختلفی از جمله افزایش آگاهی عمومی و حضور موثرتر فعالان عرصه رسانه‌ای حوزه آموزش‌و‌پرورش و تاثیر روزافزون شبکه‌های اجتماعی بر دیدگاه اکثریت معلمان، مستلزم دقت و توجه فراوانی به معلمان و دغدغه‌های آنان را می‌طلبد که متاسفانه در گفتار و کردار مردان‌سیاسی کشور جایی ندارد.

از همه مهمتر این‌که دغدغه‌ها و مسائل فرهنگیان به‌عنوان بزرگترین سرمایه ملی کشور نادیده گرفته شده و فقط در کوران رقابت‌های انتخاباتی آن هم برای مدت کوتاهی نیازها و مشکلات آنان در صدر بحث‌های حزبی و جناحی قرار می‌گیرد و به هنگام تصمیم گیری‌های خرد و کلان در بر پاشنه قبلی خود می‌چرخد و آنان به حاشیه رانده می‌شوند تا شاید در میدانی دیگر بتوان بر خواسته‌های آنان پای نهاد و از نردبان قدرت بالا رفت.

بدیهی‌ست عدم توجه به مشکلات عدیده حوزه آموزش خصوصاً مشکلات معیشتی معلمان می‌تواند در دراز مدت خطرات بی‌شماری را متوجه نظام آموزش و به تبع آن کشور نماید.این مساله از آن روی مهم است که رویکرد نادرست دولت‌مردان و سیاستگذاران کلان در خصوص معلمان که از قضا جمعیت قابل توجهی را به خود اختصاص داده‌اند می‌تواند بر نگاه معلمان به مقوله انتخابات و آینده سیاسی گروه‌ها و جناح‌های مختلف تاثیر گذار باشد و مشکل جدی‌تر زمانی رخ خواهد داد که نا‌امیدی از اصلاح امور و روزمرگی بر معلمان و به تبع آن بر نظام آموزشی مستولی شده و فرصت پیشرفت، خلاقیت و امکان رشد را از نسل جوان و آینده‌سازان این مرز‌و‌بوم خواهد گرفت.

اگرچه درباره عملکرد دولت روحانی در بعضی از حوزه‌ها سیاه نمایی شده است و رقبای دولت در تلاش برای فتح پاستور به بزرگ‌نمایی بعضی از مشکلات روی آورده اند، اما باید پذیرفت که حدنصاب عملکردی دولت وی نسبت به فرهنگیان متوسط است. این روزها انتقاد فرهنگیان از روحانی و مردان‌تصمیم‌سازش شدیدتر شده است. به اعتقاد فرهنگیان اگرچه تغییر وزیر آموزش‌و‌پرورش یک ضرورت بود، اما مهمتر تغییر نگرش دولت نسبت به فرهنگیان و مشکلات ساختاری آموزش‌و‌پرورش است. برای برون رفت از مشکلات کنونی آموزش‌و‌پرورش باید نگاه هزینه‌ای سیاست‌گذاران کلان و خصوصاً دولت‌مردان به مقوله آموزش‌و‌پرورش تغییر کند. بی‌شک بدون تغییر نگرش به سیستم آموزش‌و‌پرورش نمی‌توان انتظار تغییرات بنیادی و ساختاری در این حوزه داشت. آنان معتقدند اگر دولت بجای برکناری وزیر، انرژی خود را صرف اصلاح ساختار ناکارآمد نظام آموزش‌و‌پرورش می‌کرد، آنگاه وضعیت تغییر می‌یافت. بسیاری از فرهنگیان از عدم توجه و اهتمام دولت‌ به مشکلاتشان آزده خاطراند چراکه در باور آنان آموزش‌و‌پرورش بعنوان زیربنایی‌ترین نهاد توسعه‌ای کشور به صورت یک اولویت و ضرورت جدی از سوی دولت‌ در نظر گرفته نمی شود.

روحانی در ماه‌های پایانی ریاست‌جمهوری قرار دارد و با اینکه برای دور آینده نیازمند رای فرهنگیان است به‌بخش زیادی از وعده‌های خود عمل نکرده است. با توجه به عملکرد ضعیف دولت در قبال فرهنگیان و مشکلاتشان به وضوح می‌توان فهمید که افکار عمومی معلمان همراه دولت اعتدال نیست. شوربختانه روحانی و دولت‌مردانش که در سایه حمایت معلمان به پاستور راه یافتند به‌سرعت گفتمان حق بودن خواسته‌های معلمان را فراموش کردند و سهم خود را در ایجاد شرایط نامطلوب به وجود آمده برای آموزش‌و‌پرورش نادیده می‌گیرند.

اما آنچه در این شرایط برای دولت‌ روحانی حیاتی‌ست یادآوری این موضوع است که « بزرگترین پشتوانه اجتماعی خود را مرهون حضور پررنگ و تاثیرگذار معلمان در انتخابات‌ ۹۲ می‌باشد»و می‌تواند این حضور تکرار شود اگردولت‌مردان اعتدال از استفاده ابزاری از سرمایه ملی‌ و‌ انسانی معلمان در عمل پرهیز نمایند و مطالبات آنان را دستمایه وعده‌های انتخاباتی قرار ندهند. نخبگان جریان اعتدال و مردان تصمیم‌ساز روحانی باید دلایل شکست‌های رقیبان خود در انتخابات‌های اخیر را به جد سر لوحه تصمیمات آتی خود قرار دهند و با تجربه گرفتن از انتخابات ۹۲ و واکاوی دلیل واقعی پیروزی خود، با توجه به اقتضائات سیاسی و اجتماعی جامعه بزرگ معلمان نسبت به بازنگری در گفتمان و استراتژی‌های خود اقدام نمایندو تصمیم منطقی و عاقلانه را جایگزین زدوبندهای سیاسی و مصلحت‌اندیشی نمایند چراکه در انتخابات آتی ریاست‌جمهوری، نیاز به حمایت جامعه کثیر فرهنگیان دارند و با شرایط فعلی کمی دور از ذهن است که دست حمایتی در این جمع دیده شود.

برای قضاوت درست باید منتظر ماند و دید؛ با توجه به کارنامه ضعیف و غیر قابل قبول وزیر آموزش‌و‌پرورش ، کم‌توجهی دولت اعتدال به فرهنگیان و مشکلاتشان و عدم تحقق مطالبات آنان، آیا بار دیگر فرهنگیان این قشر فرهیخته و آگاه به روحانی اعتماد خواهند کرد و با حمایت خود سکان هدایت دولت دوازدهم را به وی خواهند سپرد؟

انتهای پیام/

  1. داود

    من به هیچ عنوان به روحانی رای نخواهم داد واز اول هم گفتم نوبخت روحانی را زمین خواهد زد

    • دانشجو

      من به هیچ عنوان به روحانی رای نخواهم داد واز اول هم گفتم نوبخت روحانی را زمین خواهد ز

  2. محمد موسوی

    دور قبل به تمام فک و فامیل گفتم به روحانی رای بدن و خودم هم بهش رای دادم عمرا اگه این بار رای بدم-باید فرهنگیان به جمع بندی برسن به یه نفر رای بدن که دلسوز آموزش و معلم باشه-ما فرهنگیان با خانواده ۴میلیون نفریم هر کدوم ۵نفر رو راضی کنیم به یه کاندید خاص رای بدن ۱۶میلیون رای میشه نباید خودمون رو دست کم بگیریم–باور کنید رئیس جمهور رو فرهنگیان مشخص میکنن بعد آقای روحانی پاداش میلیونی و افزایش حقوق آنچنانی رو به سایر کارمندان داده و علنا معلمان به حاشیه رفتند

  3. معلم11

    بدبختانه هیچکدامشان نگرش مثبتی به فرهنگیان ندارند

  4. نصراله

    رای ما فرهنگیان فقط و فقط روحانی .چرا که حقوقمان ۲برابر شد .هرکس مدعی غیر این موضوع است حکم ۹۲و ۹۶را بگذارد

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

پایگاه خبری آوای فرهنگی |